De fabel van de sterke eigenschappen

Nog niet zo lang geleden besloten de dieren dat er iets moest gebeuren om de problemen van de wereld op te lossen. Het grootste probleem was het recht van de sterkste. Dat moest nu maar eens voorgoed worden aangepakt. De dieren moesten leren samen te werken. Daarom kozen ze een nieuw schoolbestuur, met een nieuwe visie om hun jongen beter toe te rusten op de toekomst. Alle dieren zouden hetzelfde programma volgen. Gelijke kansen voor iedereen. Het leerplan omvatte zwemmen, rennen, klimmen en vliegen.
De egel werd gekozen om de visie uit te dragen, hij zou de leraar zijn. Het schooljaar zou worden afgesloten met een groot banket. Op het feest zou “de beste” tot leerling van het jaar worden uitgeroepen. Niet dat dat het wereldprobleem zou oplossen, maar het was in elk geval een concreet doel.
De eend bleek al snel de beste zwemmer, beter zelfs nog dan de leraar. Maar het vliegen deed ze maar matig en met rennen scoorde ze onder het gemiddelde. Bij het klimmen had ze zoveel problemen dat ze bijles nodig had. Die bijlessen kostten echter dermate veel energie dat de zwemprestaties hard achteruit liepen en ze bij de middenmoot belandde.
De eekhoorn haalde bij het klimmen een topscore en compenseerde zo de minpunten voor het zwemmen. Bij het rennen kwam hij heel goed mee, maar bij de vliegles kwam hij in de problemen. Niet omdat hij niet kon, dat deed hij op zijn manier juist heel aardig, maar omdat hij de egel gebood dat er alleen vanaf de grond gestart mocht worden en niet vanuit de boomtop. De eekhoorn raakte geheel gefrustreerd en begon zich te misdragen.
De ooievaar was vanaf het begin al een probleemleerling. Al vloog ze dan het beste en het verste, ze weigerde te klimmen en in plaats van te rennen ging ze steeds op een poot staan. De egel strafte door haar met zware lasten te laten vliegen, waardoor haar vliegtempo aanmerkelijk afnam. Niet dat ze daar zelf mee zat hoor, integendeel ze genoot zichtbaar van het belast vliegen. En dat irriteerde de egel mateloos.
Het konijn zette grote oren op toen hij hoorde dat hij kampioen van het hardlopen was geworden. Maar toen het op het zwemmen aankwam kreeg het konijn een zenuwinzinking en moest worden afgevoerd naar een dierenkliniek.
De vos presteerde het om redelijk snel te zwemmen, zeer snel te lopen, behoorlijk goed te klimmen en zich op tijd ziek te melden voor de vliegles. Zo gooide de vos hoge ogen bij de egel, die het zaakje wel niet echt vertrouwde, maar ook niet kon aangeven wat er niet klopte.
De spin bekeek al die activiteiten vanaf een afstand en bleef stil in haar web zitten. De egel besloot na enige pogingen om het dier bij de lessen te betrekken, om de spin voor de toekomst op te geven. Ze zou later altijd nog puin kunnen ruimen en daarvoor was het niet nodig om de lessen te volgen. Om de gemiddelde score op gelijk niveau te kunnen houden met dat van het onderwijs in het buitenbos, besloot de egel om de spin van de leerplicht te ontdoen.
De uil, die ook liever toekeek dan deel te nemen aan de lessen, kreeg uiteindelijk de hoogste waardering, omdat hij zo prachtig kon verwoorden welke technieken er aan te pas kwamen bij het zwemmen, het rennen, het klimmen en het vliegen. De uil deed zelf nooit iets, maar verstond de kunst om iedereen te laten geloven dat hij de beste zou zijn als hij wel zou deelnemen.

Bij het banket aan het einde van het jaar bleek dat de egel het hele jaar door bezig was geweest om bij alle dieren de zwakke kanten weg te poetsen zonder de sterke kanten te bekrachtigen. Alle dieren kwamen zwaar gefrustreerd naar het banket, behalve de uil die een prachtige analyse had gemaakt van het hele proces, de spin die tevreden puin begon te ruimen en de ooievaar die helemaal niet was gekomen.
Het project werd als geslaagd beschouwd. De uil werd juist uitgenodigd om op het podium te verschijnen toen plotsklaps de ooievaar kwam aanvliegen. Ze daalde en riep, staande op één been: “ Evaluatie, evaluatie, kunnen we nu beter samen werken dan vorig jaar?” De egel zette bij het horen van deze ongepaste kreten al zijn stekels op en nam ontslag. Nu is er dus een vacature waarop u kunt solliciteren. “ Hoe zou u het wereldprobleem aanpakken?”.

Hand van 5
De hand van vijf...
1. Wat wil je weten?
2. Vraag je buur...
3. Vraag in je tafelgroep...
4. Vraag iemand in de groep...
5. Vraag meester of juf.